Życie z chorym na schizofrenię to koszmar. Przeczytaj historie Czytelników

Robert Majkowski
sxc.hu
Jak żyć z synem, który kradnie i żebrze na ulicach? Jak żyć z ojcem, który bije i oskarża o podsłuchy? Jak żyć z chorym schizofrenię?

Gdyby 64-letnia Bożenna, matka 31-letniego Marka chorego na schizofrenię, nie zamykała pokoju, jej syn ogołociłby całe mieszkanie. Od lat wynosi wszystko, co da się spieniężyć: bodaj napoczęte opakowania z przyprawami. Sprzedaje wszystko za grosze. Byle tylko mieć na hazard, narkotyki, dopalacze. Wśród kupców są nawet ludzie, którzy wiedzą o jego chorobie.

- Bywa że syn wychodzi z domu w kurtce, a wraca jedynie w koszulce na ramiączka - mówi Bożenna. - Ostatnio córka kupiła mu za 180 zł e-papierosa. Sprzedał za 44 zł. Najbardziej wstrząsnęło mną, gdy dowiedziałam się, że prosi ludzi o pieniądze na wieniec, bo mu matka zmarła. Kiedyś podszedł też do mnie. Myślałam, dlatego że mnie zobaczył. A on do mnie: "Proszę pani, matka mnie z domu wygnała, jestem głodny. Czy mogłaby mi pani dać na kiełbasę?" Zawsze chciał na kiełbasę. Tak się zdenerwowałam, że go strzeliłam w twarz. A on się jakby się wtedy obudził.

Potem Marek zaczął kraść. Obcym nie, tylko domownikom. Bożenna, żeby uratować choć część dobytku, zaczęła zamykać swój pokój. Wstawiła tu też lodówkę. Bo Marek jadł jak szalony.

- Wstyd to jest to co mi jako pierwsze przychodzi do głowy na hasło schizofrenia. Wstydziłam się własnego ojca, tego, że świruje, że kilka razy pobił mamę, że zdemolował mieszkanie, że wyzywał przez okno sąsiadów, że prawie nagi wyszedł przed blok, że nie mogłam zapraszać przyjaciół do domu. I żałuję, że tak długo trwało zanim najbliższa rodzina ojca przestała udawać, że on ma prostu taki trudny charakter i pomogła mamie zmusić go do leczenia - o chorobie swojego ojca opowiada nam 36-letnia Magda.

Magda wspomina, że bardzo źle było, gdy zaczął nosić przy sobie nóż. Kiedyś, gdy na dłużej zniknął w łazience i żona ze strachu czy sobie czegoś nie zrobił, zaczęła walić w drzwi, zaatakował ją tym nożem. Był przekonany, że ona go kontroluje, nawet w łazience, na czyjeś zlecenie.

Jego choroba zniszczyła rodzinę.
- Nie odwiedzam go. Byłam tylko raz, pokazać mu wnuki i im dziadka. Nie był w dobrej formie. Nie chcę, by takiego go widziały, żeby się go bały tak jak ja kiedyś.

Więcej na ten temat przeczytasz w najnowszym wydaniu Tygodnika Ostrołęckiego.

Flesz: Wegańskie ubrania. Made in Poland

Wideo

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze 12

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.

Podaj powód zgłoszenia

L
Lol
13 kwietnia 2016, 22:37, Julia:

Nie wyobrażam sobie takiego odrzucenia przez rodzinę.

Ja rozumiem co pani czuje, i jakie to trudne, gdyż żyję z moją ukochaną która nie dość że jest chora na schizofrenię niezróżnicowaną, to cierpi także na depresję.

Schizifrenia niezróżnicowana przejawia wszystkie objawy każdego typu schizofrenii.

Niepokoi mnie jej stan, ale to nie jest przecież jej wina.

Myślę że takiej osobie najbardziej potrzebne jest wsparcie od osoby którą kocha.

Wiem że nigdy nie mogłabym jej zostawić ze względu na chorobę. Niech Pani postawi się na miejscu syna.

Łatwo mówić, pisać.

G
Gość
2016-04-13T22:37:29 02:00, Julia:

Nie wyobrażam sobie takiego odrzucenia przez rodzinę.

Ja rozumiem co pani czuje, i jakie to trudne, gdyż żyję z moją ukochaną która nie dość że jest chora na schizofrenię niezróżnicowaną, to cierpi także na depresję.

Schizifrenia niezróżnicowana przejawia wszystkie objawy każdego typu schizofrenii.

Niepokoi mnie jej stan, ale to nie jest przecież jej wina.

Myślę że takiej osobie najbardziej potrzebne jest wsparcie od osoby którą kocha.

Wiem że nigdy nie mogłabym jej zostawić ze względu na chorobę. Niech Pani postawi się na miejscu syna.

Ma Pani racje, nie miesci sie w glowie jak matka moze zostawic samego syna. Moze powinni mieszkac osobno, ale powinna go wspierac, bo Ci ludzie jak dochodza do siebie po epizodach wpadaja w depresje co wyprawiali. Ciezko tym ludziom samym ze soba, a jeszcze jak rodzina sie odwraca to czesto popelniaja samobojstwa.

l
ludzie co wy o tym wiecie!

Ludzie co wy o tym wiecie, macie kogoś chorego na tę chorobę!

G
Gość

A jak się schizofrenia ma do hazardu? Czy może autor chciał napisać artykulik sensacyjny "o tych strasznych świrach"?

p
porada

Takiemu choremu trzeba znaleźć mieszkanie, kupić tanią kawalerkę i go tam przeprowadzić. Chory musi zrozumieć, że sam też musi chcieć polepszyć swój los.

G
Gość

Życie ze schizofrrnikiem wymaga cierpliwości i miłości

G
Gość

Ciężkie jest życie ze schizofrenikiem

G
Gość
W dniu 20.02.2018 o 12:54, chora napisał:

hej ja choruje na schizofrnie jakies 5 lat miałam dwa epizody po kazdym deprecha biorac leki normalnie funkcjonuje za mna dwa pobyty w psychiatryku gdzie mi bardzo pomogli pracuje zajmuje sie domem mam meza ktory mnie wspiera z ta choroba mozna zyc!

Za mało mówi się o chorobach psychicznych w mediach. Dopiero od paru lat np. ludzie wiedzą co nieco o depresji. Schizofrenia dla przeciętnego zjadacza chleba, którego spotykamy na ulicy to jedna wielka niewiadoma. Nic nie wie. Należy  ludzi uświadamiać .

c
chora

hej ja choruje na schizofrnie jakies 5 lat miałam dwa epizody po kazdym deprecha biorac leki normalnie funkcjonuje za mna dwa pobyty w psychiatryku gdzie mi bardzo pomogli pracuje zajmuje sie domem mam meza ktory mnie wspiera z ta choroba mozna zyc!

G
Gość

O tej chorobie powinni mówić więcej w mediach. Czym jest i jakie są sposoby jej  leczenia.

G
Gość

Trzeba najpierw poznać się z tą chorobą. I jeżeli chodzi o siłę do zwalczania przeciwności w życiu codziennym  to czasem po prostu ludziom jej brakuje.

J
Julia

Nie wyobrażam sobie takiego odrzucenia przez rodzinę.
Ja rozumiem co pani czuje, i jakie to trudne, gdyż żyję z moją ukochaną która nie dość że jest chora na schizofrenię niezróżnicowaną, to cierpi także na depresję.
Schizifrenia niezróżnicowana przejawia wszystkie objawy każdego typu schizofrenii.
Niepokoi mnie jej stan, ale to nie jest przecież jej wina.
Myślę że takiej osobie najbardziej potrzebne jest wsparcie od osoby którą kocha.
Wiem że nigdy nie mogłabym jej zostawić ze względu na chorobę. Niech Pani postawi się na miejscu syna.

Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3