15-letni Filip po tragicznym wypadku jest uwięziony we własnym ciele. Potrzebuje pomocy

ekruczykZaktualizowano 
Przeczytajcie wzruszającą historię nastolatka.

Na łóżku leży wychudzony nastolatek. Spod kołdry wystaje rurka, przez którą dostaje pożywienie. Z uwagi na tę rurkę właśnie, chłopak może leżeć tylko na plecach lub na lewym boku. Nie chodzi, nie mówi, choć jeszcze 10 miesięcy temu był żywiołowym chłopcem. Mama - Barbara - troskliwie poprawia mu pościel i czujnie zerka na pierworodnego.
- Synku, uśmiechnij się - zachęca. Chłopak lekko porusza ustami. - Brawo, dzielny chłopak - chwali mama.

- Filip, ty łobuzie - żartem rzuca tata chłopca. Filip Surdel ma 15 lat. Z całych sił walczy o powrót do zdrowia po tragicznym wypadku.
We wtorkowe popołudnie, 3 kwietnia, państwa Surdelów zastaję przy łóżku Filipa. Układają go wygodnie, poprawiają ortopedyczne poduszki. Za chwilę ma przyjść rehabilitant. Kiedy witam się z Filipem, chłopiec na chwilę zatrzymuje na mnie wzrok. Kiedy robię zdjęcia, odwraca się, jakby nie miał na to ochoty. Odnoszę wrażenie, że jest uwięziony w ciele, które nie wypełnia jego rozkazów.

- Zaczął się uśmiechać, myślę, że świadomie. Jak poproszę, żeby ruszył palcem, to on rusza, zaczął też kręcić głową. Jeszcze nie umie jej utrzymać, ale stara się. Bardzo wolno to idzie, ale są postępy i pewnie rehabilitacja potrwa jeszcze długo, ale… będzie dobrze. Na pewno - matka nie traci nadziei, że ujrzy syna w dobrym zdrowiu. Ona jest z nim niemal przez całą dobę. Opatruje, pielęgnuje, rozmawia, czule przytula. Czuwa przy nim podczas hospitalizacji. Niejednej w ostatnich miesiącach. Drobna kobieta dźwiga ciężar choroby syna. Dla matki to największy ciężar.

Tylko ręka wystawała z wody

Życie rodziny Surdelów z Dylewa w pow. ostrołęckim zmieniło się 27 czerwca 2011 roku. Wieczorem, tego właśnie dnia, Filip wraz z trzema kolegami poszedł na tzw. starą plażę w Ostrołęce. Brodzili w rzece. Nagle zaczęli wzywać pomocy. Na krzyki chłopców zareagowała ostrołęczanka Anna Kacperowicz (pisaliśmy o tym w TO 27/2011). Filip stracił grunt pod nogami.

- Widziałam jak jeden z chłopców próbował złapać tego, który stracił grunt pod nogami. Nie udało mu się - relacjonowała wówczas na łamach TO kobieta.
Pani Anna zerwała się z ławki, szybko zrzuciła ubranie i ruszyła do wody. Widziała jak tonący chłopak, to wynurza się, to chowa pod wodą.

- Płynęłam do niego i krzyczałam, żeby się trzymał, że już jestem - mówiła. - Kiedy byłam już blisko, zniknął mi z oczu. Próbowałam wyczuć go nogami w miejscu gdzie widziałam go ostatni raz. Bez skutku. Nagle, tuż obok mnie, zobaczyłam jego rękę. Tylko ręka wystawała z wody. Tak jakby ostatkiem sił chciał mi pokazać gdzie jest. To był chyba jego ostatni świadomy ruch, bo kiedy go złapałam był już nieprzytomny.
Pani Anna chwyciła chłopca i zaczęła holować do brzegu.

Tam natychmiast wraz z kolegą Filipa, Kamilem, zaczęli go reanimować.
- Właściwie to akcję reanimacyjną podjął ten chłopak. On zaczął robić sztuczne oddychanie. Ja masowałam serce. Chłopak na chwilę otworzył oczy. Wydawało mi się, że już jest dobrze. Potem jednak znowu stracił przytomność.
Walczyli aż do przyjazdu pogotowia. Wezwała je koleżanka pani Anny, która została na brzegu. Ratownicy kontynuowali reanimację. Na miejsce wypadku dotarł ojciec Filipa. O zdarzeniu powiadomili rodzinę dwaj chłopcy, którzy tego feralnego wieczoru towarzyszyli Filipowi nad Narwią.

Zrozumiałam, że bez pomocy nie dam rady
Filip urodził się w Przasnyszu. Sur_delowie z trojgiem dzieci mieszkali tam 11 lat. Potem przez rok byli w Anglii.
- Dzieciom się nie podobało, mnie się nie podobało, więc wróciliśmy - opowiada Barbara Surdel.

Nie do Przasnysza jednak, a do Os_trołęki. Wynajęli mieszkanie, znaleźli pracę, dzieci poszły do szkoły. Filip przez rok uczęszczał do SP nr 6, potem do Gimnazjum nr 2. W sierpniu ub. roku przeprowadzili się do Dylewa.
- Jak się w życiu zacznie układać, to coś się musi wydarzyć złego. I wydarzyło się. I uderzyło w najczulszy punkt - mówi. - Najchętniej bym o tym nie mówiła, zamknęła się w domu. To mój problem, nie chcę nikogo nim obarczać. Ale tak się nie da. Zrozumiałam, że bez pomocy innych ludzi nie dam rady. Nie podołam finansowo.
Koszty leczenia Filipa są duże. Miesięcznie na leki, środki opatrunkowe i rehabilitację państwo Surdelowie wydają ponad 4 tys. zł. Pani Barbara nie pracuje - musi być przy synu. Z opieki społecznej dostają pielęgnacyjny zasiłek - ok. 700 zł miesięcznie.
- Tak naprawdę gdyby nie pomoc rodziny, znajomych i nieznajomych, trudno byłoby nam funkcjonować - mówi.

Po wypadku Filip spędził trzy miesiące w ostrołęckim szpitalu: dwa na OIOM, miesiąc na pediatrii. W ciągu ośmiu tygodni stracił ponad 30 kg! Przy wzroście 180 cm ważył niespełna 32 kg. Po krótkim pobycie w domu, 5 października trafił do Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Wrócił stamtąd na początku stycznia. Karmiony jest dojelitowo, specjalną dietą przemysłową. Już przytył, waży 47 kg. Lekarze uważają, że powinien ważyć jeszcze kilka kilogramów więcej. Poważny problem stanowią przykurcze rąk i nóg. Filip wymaga stałej rehabilitacji.

- Nie możemy wyjechać na turnus rehabilitacyjny, bo Filip jest 16 godzin na dobę pod specjalną pompą - mówi mama (pompa dozuje jedzenie - red.).
5 kwietnia minęły trzy miesiące, odkąd są w domu. Codziennie, także w soboty i niedziele, przyjeżdża do Filipa rehabilitant. Prywatnie. Na rehabilitację w ramach NFZ, czyli bezpłatną, czekają od trzech miesięcy - tylu jest chętnych. A Filipowi ćwiczenia są bardzo potrzebne Teraz ćwiczy trzy godziny dziennie.

Filip wymaga intensywnej, specjalistycznej opieki polegającej na regularnej rehabilitacji, codziennej i całodobowej pielęgnacji oraz częstych kontroli neurologicznych i żywieniowych. Chłopiec dzielnie znosi codzienne zabiegi i bolesną rehabilitację, dzięki której ma szansę na powrót do normalnego życia. To wiąże się jednak z bardzo wysokimi kosztami: środków pielęgnacyjnych, sprzętu rehabilitacyjnego, leków i codziennej rehabilitacji. Filipowi można pomóc, przekazując 1 proc. podatku na jego subkonto.

KRS 0000037904 z dopiskiem w polu "Cel szczegółowy 1%: 15914 SUR_DEL FILIP.
Konto Fundacji Dzieciom "Zdążyć z Pomocą" ul. Łomiańska 5 01-685 Warszawa, nr 15 1060 0076 0000 3310 0018 2615, tytułem: 15914 SURDEL FILIP - darowizna na pomoc i ochronę zdrowia.

Więcej na ten temat przeczytasz w najnowszym papierowym wydaniu Tygodnika Ostrołęckiego

polecane: FLESZ: Ekologia na co dzień: 6 mitów, w które wierzymy

Wideo

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze 9

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.
m
maria

Ogromny szacunek dla rodziców. Trzeba mieć wiele cierpliwości, samozaparcia i wiary. Wiary w sens tego co się robi, że ta mrówcza, ciężka praca przynosi efekt. Wiary w to, że będzie lepiej. To na pewno nie jest łatwe, patrzeć na swoje dziecko, które jeszcze nie tak dawno temu biegało, bawiło się z kolegami, chodziło do szkoły, śmiało się, a teraz … w zasadzie nie ma z nim kontaktu. I nie wiadomo czy kiedykolwiek jeszcze będzie.

F
Fallenangelv

Widzicie to jest siła ,chęć życia.Czapki z głów panie i panowie.
Każdy z nas czasem sie smarcze i narzeka,że ma źle ,że co to za życie ja mam,a tu widać ,że chłopak przeżył tragedię ,ale nie poddaje się i walczy.Tak samo jego rodzice ,nie poddają się ,bo widzą w nim chęć życia.Powodzenia ! Wiem,że dasz radę.
Są na tym świecie ludzie ,których możemy nazwać,wielcy ,diamenty wśród społeczeństwa.Takim diamentem jesteś TY Filip.

ps.Tygodnik tak trzymać,czasem aż nie chce się was czytać ,bo pociskacie pierdoły ,ale za ostatnie reportaże szacun.

Ps2.A Wy tu wszyscy szanujcie życie i zdrowie ,bo jest tylko jedno i jest to najcenniejszy dar,ba bezcenny nie ma on ceny i wartości nie przeliczalny.I nie narzekać inni mają gorzej ,mimo to się nie poddają.

U
Użytkownik
idzie wiosna rosną warzywa

Lepiej nic nie mów! Żal mi Ciebie człowieku...
Filip, życzę Ci dużo zdrowia! Trzymaj się!
s
sgsfggd
idzie wiosna rosną warzywa

jeśli nie masz niczego sensownego do powiedzenia, to się nie wypowiadaj.
A chłopakowi życzę powrotu do zdrowia i wytrwałości, żeby się nie poddawał
k
kris

Gościu ty gnojku!

G
Gość

Oczy zrobily mi sie mokre.

i
irena

Trzymaj się dzieciaku! Twoja historia Filipie przypomniał mi inną
>Miałam ucznia Grześka, który w czasie wakacji miał wypadek motocyklowy. Walka o niego trwała 3 lata. Nie chodził, nie mówił, na początku wcale nie reagował. Przeszedł kilka operacji.Jest coraz lepiej. Jego mama jest bohaterką, to ona go wyrwała śmierci. Życzę Państwu dużo zdrowia i sił.

G
Gość

idzie wiosna rosną warzywa

Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3